Peloton de Paris – Roubaix

Peloton de Paris, de alleraardigste fietswinkel / fietsbar in Mechelen organiseerde onlangs hun eerste bikepacking event. Ondergetekende fietste mee in het peloton en hoopt van harte dat dit geslaagd event opvolging krijgt.

Bikepacking dus, een soortement fietsreis waarbij je volledig op jezelf toegewezen bent en bijgevolg alles wat je denkt nodig te hebben op je eigen fiets meezeult. Zoals de titel reeds doet vermoeden was de opzet van deze rit een tocht van Peloton de Paris in de Hoogstraat in Mechelen, helemaal naar de Franse stad Roubaix, meteen ook de twee enige verplichte checkpoints.

Over checkpoints gesproken, er waren er maar liefst 45 welke je optioneel in je uit te stippelen parcours kon verwerken. Van iconische plaatsen zoals het Centrum van de Ronde van Vlaanderen of het Kuipke, over mythische bulten als daar zijn de Koppenberg en de Patersberg, tot onbeminde kuitenbijters als de Mont Saint Laurent. Des te meer checkpoints, des te meer avontuur! Des te zwaarder de rit, dat natuurlijk ook zo zouden we al snel ondervinden.

Des te meer checkpoints, des te meer avontuur! Des te zwaarder de rit, dat natuurlijk ook!

Samen met Jef – Bobby voor de vrienden – zou ik de rit aanvatten, en ondergetekende was verantwoordelijk voor het uitwerken van het parcours. Met Ride with GPS stippelde ik vier routes uit met daarin werkelijk alle checkpoints verwerkt. Overmoedig, zonder enige twijfel, maar direct ook het ideale recept voor een doldwaas avontuur. De vorige keer dat ik een rit uitstippelde zat ik binnen de kortste keren in velden en bossen. Het was nu niet anders!

La Houppe Bikepacking
La Houppe – into the wild

Zaterdagochtend 08:00h was het afspraak geblazen in Peloton de Paris voor een latte macchiato en belangrijker, de start van de rit. Vluchtig monsterden we ‘het gerief’ van onze lotgenoten alvorens op het zadel te kruipen voor de eerste etappe van de dag. Vertrekken deden we in een groep van 8, maar al snel besliste de gps dat we alleen verder moesten. Zo kozen wij resoluut voor de Vlaamse Ardennen, ons niet geheel onbekend, waar we voor de gelegenheid kleppers zoals de Bosberg en de Muur van Geraardsbergen eens langs de andere kant zouden beklimmen. Bij temperaturen vlotjes voorbij de 30°C niet eens een slecht plan, al leerden we snel dat afdalen op kasseien mogelijk nog meer van je vergt dan ze te beklimmen. 15 checkpoints en 128 kilometer verder was een spaghetti bolognese ons deel in Oudenaarde.

Afdalen op kasseien vergt zo mogelijk nog meer van mens en materiaal dan een beklimming.

Etappe twee dan, eentje met hindernissen. We waren amper op de brug over de Schelde toen ik merkte dat ik m’n Rapha handschoenen niet aanhad. Voor 70 € maakt een mens als eens even snel een retourtje richting CRVV, waar ze op de kasseien in de zon lagen te blinken. Een klein gelukske. Nog voor de Koppenberg maakte ik uit stilstand een halve tuimelperte, niet veel later gevolgd door een dominoval uit stilstand met mijn achterwiel en derailleur als voornaamste slachtoffer. Een bezoekje aan de fietsenmaker drong zich op voor enig oplapwerk aan m’n derailleur en het rechten van m’n wiel. We verloren een uur, reden zo’n 10 kilometer rondjes maar konden uiteindelijk de tocht opnieuw aanvatten. Gelukkig!

Fietsenmaker
Lokale fietsenmaker to the rescue

Tijdens de tweede poging van etappe twee kregen we aan een sneltempo de meest gekende scherprechters van het Vlaamse voorjaar voorgeschoteld. Koppenberg, Patersberg, Taaienberg, Kwaremont, Hotond… noem maar op. Kers op de taart was een rondje op de piste van Roubaix bij valavond. Op de markt van Roubaix viel ons na 83.5 kilometer en 12 extra checkpoints nog een bescheiden applaus te beurt van de reeds gearriveerde collega bikepackers die zich er tegoed deden aan frisse pintjes en pizza. Dag één klokten we zo af op zo’n 220 gereden kilometers. Die deugddoende douche, vettige kebab en frisse pintjes hadden we wel verdiend.

leberg2
Leberg

Het eigenlijke plan was op zaterdagavond het Heuvelland gekoppeld aan Ieper nog voor ons rekening te nemen, maar dat viel door pech en zelfoverschatting dus in het water. Ontbijten in het hotel om 7.30 h was een optie, maar er werd unaniem beslist om bij nacht en ontij richting Ploegsteert te fietsen. Het mag verbazen, maar om 6 uur ’s ochtends was er in de regio al een behoorlijk aantal fietsers kilometers aan het malen.

VDB4Ever
Beetje klimmen in de heimat van VDB

Ontdekking van het weekend was voor mij ongetwijfeld het Heuvelland. De klimmetjes (Monteberg, Banenberg, Zwarteberg, Catsberg) volgen elkaar even snel op als in de Vlaamse Ardennen, maar zijn van een ander kaliber. Gemoedelijker, op de Kemmelberg na. Mooie verzichten ook ginder, om nog maar te zwijgen van de onverwachte stukken waar we asfalt, kasseien en betonplaat inwisselden voor avontuurlijke stukken door velden en bossen. Heerlijk!

Bobby Offroad
Off the beaten track!

Na een bescheiden ontbijt op de markt van Ieper rond de klok van 9, dokkerden we verder om enkele steden op ons lijstje aan te vinken. Een eindeloze gewestweg bracht ons tot Wevelgem waar het jaagpad langs de Leie ons verder tot Kuurne en Harelbeke leidde. Tussen Waregem en Deinze stonden de laatste klimmetjes (Vossenhol, Nokereberg en Korte Asstraat) op het menu – net als de obligatoire spaghetti bolognese – waarna het over ’t Kuipke in Gent in rechte lijn richting Mechelen was. De laatste kilometers pikten we ons wagonnetje aan bij een olijk zestal dat een aangenaam tempo wist te onderhouden. Geëindigd zoals we gestart waren, in goed gezelschap, toch ook het doel van zo’n weekend denk ik dan!

In een tijdspanne van 36 uur zaten we op een kwartiertje na 21 uur in het zadel. We registreerden 457,5 kilometer en 3669 hoogtemeters. Nog eentje voor de boekhouding, op de Grote Markt van Antwerpen na wisten we ook alle checkpoints te bezoeken. Makkelijk was het allemaal niet – getuige daarvan die koershandschoenen van me – episch des te meer. Een avontuur dat smaakt naar meer. Kunnen we dat afspreken?

Rapha Gloves
Afdalen op kasseien, dat was er voor die handschoenen net teveel aan.

Op zondagavond dronken we samen met de overige gearriveerde helden nog een pintje op het zonovergoten terras van Peloton de Paris. Straffe verhalen en anekdotes werden uitgewisseld, foto’s gedeeld. Over één ding was iedereen het roerend eens: als er een tweede editie komt, dan rijden we opnieuw mee. Tot dan!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s