Restaurant Hert – Turnhout

Laten we maar direct even met de deur in huis vallen. Dat we toch wel een beetje gelachen hebben toen een jaar of tien geleden het Turnova project in Turnhout, inclusief een draaiend restaurant op de bovenste verdieping van de woontoren, werd aangekondigd. Tikkeltje megalomaan vonden we dat, zelfs voor de hoofdstad van de Kempen.

Hier zijn we nu, oktober 2019. Mijn werkgever heeft een maand geleden zijn intrek genomen op de Turnova site in het centrum van de stad. En kijk, vlak naast onze kantoren, op de bovenste verdieping van die flink uit de kluiten gewassen toren, staat sinds kort de equipe van Hert op hoog niveau te koken. Dat het geen ronddraaiend restaurant is geworden, daar liggen Alex Verhoeven en zijn eega Nathalie De Baenst net zoals hun gasten allicht niet wakker van. De verzichten vanop 72 meter hoogte blijven immers verbluffend.

IMG_4503

Geen beter moment dan een zonnige herfstdag om de lift richting 18e verdieping te nemen voor een lunch. Er diende een verjaardag gevierd te worden, en laten we eerlijk zijn, eigenlijk verdienden we dat etentje ook. Na het aannemen van de jassen kregen we de keuze het aperitief te nuttigen in het salon of direct aan tafel. Kleine tip? Het salon. Doen! Kwestie van uitgebreid de tijd te nemen om van het machtige uitzicht over de Kempen te genieten. Mooie gelegenheid ook ook om je eigen stad eens vanuit vogelperspectief te bekijken.

IMG_4477

Om ons smakenpalet op punt te zetten kregen we om te beginnen een shotje op basis van appel en ijzerkruid. We pasten voor de cocktail van het huis als aperitief, maar lieten ons met plezier charmeren door een alleraardigste mousserende wijn van Wijndomein Hoenshof (12 €). Schrijf maar op, troebel goud in een glas en daarenboven op en top Belgisch (Hoepertingen). Hierbij volgden 3 hapjes, ‘krokant van kip met jalapeño’, ‘zuurdesemtoast met gerookte paling en groene kruiden’ en ‘garnaalkroket in een potje’.

Fijne hapjes die ons onmiddellijk wisten te bekoren. Persoonlijk zou ik de paling met zijn subtielere smaken van plaats wisselen met de kip, maar dat is muggenziften. De garnaalkroket sloot het trio amuses waardig af, heerlijk smeuïg, vol van smaak en – niet onbelangrijk – tjokvol grijze garnalen.

Tijdens onze lunch alvast geen last van geluidsoverlast

Van het salon verhuisden we naar een tafeltje met zicht op de open keuken. De bedrijvigheid in een restaurantkeuken gaat zelden vervelen, wat maakt dat je bijna het majestueuze panorama achter je rug zou vergeten. Tijdens onze lunch alvast geen last van de akoestiek, in tegenstelling tot bij de drukke avondservices tijdens de eerste weken. Al werden / worden daar ook de nodige stappen genomen om geluidsoverlast verder tegen te gaan. Kan gebeuren in een startende zaak, toch?

Om onze vier-gangen-menu (55 €) af te trappen kregen we een ‘tartaar van coquille, met cèpes en gebrande hazelnoot’ gepresenteerd. Kraakverse coquilles – niet te fijn gesneden – en eekhoorntjesbrood… wat een match. De gebrande hazelnoten zorgden voor een welgekomen crunch.

IMG_4456

Het tweede voorgerecht werd op het menu aangekondigd als ‘zeeduivel en langoustine’. Op het bord een perfect gegaard stukje zeeduivel, met daarop flinterdunne carpaccio van langoustine met daarnaast een crème van aardpeer en krokant van pastinaak. De combinatie zilt en zoet, da’s altijd een schot in de roos. De jus had m’n mij trouwens in een soepbord mogen serveren, zo lekker. Meer zelfs, ik heb bij het afruimen zelfs gevraagd of ik daar ‘nog een kom van kon krijgen’. Het meisje van de bediening dacht helaas dat het een grapje was.

IMG_4463

Dat er op restaurant naast boter en olijfolie soms ook smout of reuzel bij het brood wordt geserveerd, daar kijken wij niet van op. Dat er naast grof zeezout ook een klein potje bruine suiker volgt, dat was wel nieuw. In ver vervlogen tijden werd er ten huize Coolinary wel eens een boterham met spekvet en bruine suiker gegeten. We gingen ons niet volproppen met brood – tot na het tweede voorgerecht hebben we ons kunnen inhouden – maar de reuzel met bruine suiker liet ons geen keuze. Driewerf hoera voor jeugdsentiment?

IMG_4464

De hoofdrol van deze menu was weggelegd voor het trio ‘patrijs, foie, kool’. Twee mooi op ‘hibachi’ gegaarde stukken grijspoot patrijs – een patrijs met sterallures dixit gastvrouw Nathalie – daarbij een royaal stuk foie dat in de sandwich genomen werd door krokante boerenkool en een half stronkje witlof. Bij het eten van dat heerlijk krokante billetje dwaalden mijn gedachten kort weg naar de nakende komst van KFC naar het Turnova complex. Zo’n emmertje met krokant afgebakken billetjes grijspoot patrijs voor de meerwaardezoeker, het kan niet anders dan dat er een markt voor is. Klein potje jus erbij…. Een ideetje voor een snelle lunch Alex? ’t Is dat we uiteindelijk toch allemaal buren zijn. Om maar te zeggen dat wij maar wat in onze nopjes waren met het hoofdgerecht.

IMG_4468

Een ijsje – kreemgelas heet dat in de Kempen – om af te sluiten, daar zeggen wij niet nee tegen. Fluweelzacht ijs van praliné, crumble van gekarameliseerde nootjes, rode vruchten en krokant van chocolade, je zou wel gek zijn dat aan je neus voorbij te laten gaan.

IMG_4471

Aangezien ik nog een half flesje St Bernardus Prior te verzetten had – aangepaste bierpairing – paste ik voor een digestief. De wederhelft ging voor een verse gemberthee, maar omdat er in geen velden of wegen gember te vinden bleek, werd dat een kruidenthee. Evenzeer heilzaam en ook nog eens in het gezelschap van enkele smakelijke friandises zoals daar zijn een praline met ganache van duindoornbes, een tartelette met chocolade en framboos en een macaron met chocolade en een hint van koffie. Bonuspunten, want ze kwamen in tweevoud.

IMG_4476

Op het terras genoten we nog even (na) van het uitzicht, zwaaiden naar een inderhaast opgebelde collega die even aan de raam kwam staan zo’n 60 meter lager, en kwamen we tot de conclusie dat Hert wat ons betreft zijn start niet had gemist.

Enige puntje van kritiek – zo ben ik dan ook wel weer – is het bestek, of liever de manier waarop het gepresenteerd wordt. Dat houten / lederen ornament neemt namelijk nogal wat plaats in aan tafel. Het idee erachter is ongetwijfeld niet mis, maar de uitvoering niet praktisch. Gewoon niet doen. Voor de rest niets dan lof. Dat de kinderziektes waarvan sprake er snel uit zijn zodat de focus – terecht ook – op de fijne gerechten mag liggen. En verder een emmertje grijspoot patrijs billetjes aub!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s